Een etappe bijgevoegd als bijlage
4 juni 2020, afspraak 9.00u …. Bij het bekijken van de route had Tanja ontdekt dat ze bij etappe 3 enkele plaatsen niet mee gedaan had, omwille van de plaats waar we onze auto konden plaatsen. Dus stelde ze voor nu als wandeling een 3bis te doen en zo deze plaatsen te bezoeken. En blij achteraf dat we dit gedaan hebben!
Deze wandeling bracht ons door een prachtig natuurgebied. “Niel” is de laagte van de Bosbeekvallei die hier diep in het Kempisch Plateau is ingesneden. De vallei van de Bosbeek is een typische beekvallei van het Kempisch Plateau die haar brongebied heeft in As en stroomafwaarts de grens vormt met Opglabeek/Oudsbergen. Het is een zeer groot gebied van meer dan 100 hectare. De mooie vijvers in de vallei zijn her en der verspreid, zelfs in het bosgebied. Fijn om te wandelen en om tot jezelf te komen terwijl je geniet van het gekwetter van de vogels en de mooie kleuren en geuren van de natuur die meer merkbaar zijn doordat het geregend heeft de afgelopen dagen.
De houten steigers leiden ons door het gebied en de geur van de natuurlijke vegetatie en ook de kamperfoelie die dichtbegroeid in het broekbos terug te vinden is vermengd met het kleurenpalet van bonte kleuren en groene kleuren brengen de rust tot je. Natuurpunt heeft hier vele gronden kunnen opkopen omdat de hooilanden te vochtig waren voor de moderne landbouw. Toch zie je hier nog hooilanden en grote weides die het landschap een unieke verdeling toebedelen.
Hier en daar vinden we geverfde keien, we lieten ze liggen en ik nam er foto’s van. Zag ik toch later in de week dat het de bedoeling is dat die steen verder ‘reist’ door het land. De vinder neemt de steen een eindje mee en legt hem elders neer. Dus de volgende keer gaan we dit dan ook doen.
Hier enkele foto’s van de poelen /vijvers die eerder visvijvers waren maar nu ambifieënpoelen zijn. De waterlelie, de dotterbloem, de gele iris, lisdodde, eendenkroos en de lysimachia vormen een mooi kleurenpalet tegen het groengrijze water van de vijvers. En de kikkers kwaken hun lied… Een gans die eigenlijk tot de eendenfamilie behoort (vernam ik later) staat op de uitkijk.
Bij het verder wandelen zien we dan dat er paarden grazen in het natuurgebied. Dan komen we in de buurt van de St.-Michaëlskapel. Een van de punten die we niet hebben kunnen doen bij onze vorige tocht en dus de reden waarom we deze lus maakten. Het is een gewone hoeve die werd omgebouwd tot kapel aan de Caelensbergstraat door de historicus Karel van Isacker S.J. Hij was ook een bekende inwoner van Niel- bij- As.
Bij het verder wandelen zien we in de weide een pasgeboren veulen met mama merrie staan. De trotse eigenaars en de dierenarts zijn de weide aan het afspeuren op de vruchtzak en moederkoek. Prachtig toch?
Ondertussen begint het te regenen. Vlug nemen we onze regencape uit de rugzak en trekken hem over onze hoofden. Snel probeer ik nog een foto te maken van de mooie klaprozen die hun rode kleuren laten afsteken tegen het goudgele graan. En dit terwijl we verder op weg gaan naar de grote Lourdesgrot.
Sezez werd in 1944 gebouwd door Louis Pillaerts en de buren uit maaskeien en beton. Bedevaarders komen graag langs deze grot. Er tegenover staat een mooie bank met ook een verhaal…
Verder wandelen we dan langs de Castershoeve, een meerbouwige gesloten hoeve uit 1865 en daarnaast de St.-Jozefskapel die mijn inziens aan restauratie toe is.
De regen heeft niet lang aangehouden en we konden zeggen dat vooraleer we aan de auto waren zelfs onze regenjassen al praktisch volledig droog waren.
En dan kunnen we nu terug verder aan onze gewone route… de volgende etappe is al uitgestippeld en de datum is ook al vastgelegd. Tot snel!
Onze camino naar Santiago de Compostela 