22 juni 2020
Het is bewolkt als we onze etappe beginnen, maar de temperatuur zit goed. Ik voorzie dan ook geen jas of dikke vest. Enkel een licht golfje beschut me tegen de wat frisse temperatuur. Ik ga ervan uit dat we geen regen gaan krijgen en dit blijkt achteraf gezien ook zo te zijn.
Onze wandeling begint aan het mooie Alden Biezen in Bilzen. Aan de grote ingangspoort duidt Tanja ons op de schelp van Compostela. Tanja beschrijft in haar blog de wegen, die voor haar zo bekend zijn omdat zij er al verschillende activiteiten deed met haar pony’s.
De velden brengen een mooi contrast van geel van het graan met op de achtergrond het groen van de bomen en het grijs en het rode van de gebouwen. Vooral de kerktoren die op de achtergrond hoog afsteekt geeft een mooi beeld over de inbreng van mens in het landschap.
al gauw komen we het teken van compostela tegen en een kruisje op een kruispunt. Een teken dat we op een pelgrimsroute zijn.
Een mooie kapel naast een huis bezichtigen we ook. Een vriendelijke Berner Senne kijkt ons aan. Hij laat ons rustig begaan. De weg gaat verder via Op de steeg weer naar velden via Hamperveld en Koekoekstraat tot aan de Molenbeek.
Aan de St- Hubertuskerk ;De huidige kerk is een neoromaanse pseudo-basilica, in 1872 gebouwd naar ontwerp van S.H. Vanden Born. Van het ouder kerkgebouw resteert alleen het onderste gedeelte van de toren uit 1757.
Membruggen was vroeger, vanwege de armoede ten gevolge van de eerste industriële revolutie, een plaats waar veel gedronken werd, vooral zelfgestookte graanjenever In de landbouw ging het slecht, en velen werkten in de Luikse industrie of het Luikse platteland en bleven de hele week van huis om, in het weekend, thuis hun ellende weg te drinken: Er waren op een gegeven ogenblik 27 cafés verdeeld over 81 huizen. Aldus werd, op initiatief van de pastoor en de onderwijzer Lenaerts, in 1905 de Matigheidsbond “Sint-Jan” opgericht. In 1907 opende deze een alcoholvrij café annex ontspanningsruimte voor de inwoners die alcohol afgezworen hadden onder het motto “Denkende menschen drinken niet, drinkende menschen denken niet.” Zowel geheelonthouders als matige drinkers, die wel nog bier en wijn dronken, kwamen er samen. Wij mochten van de man die er reeds vele jaren meehielp en nu de nodige verbouwingen deed een kijkje nemen en foto’s nemen. De jeugd mocht er ook zijn intrek nemen, maar maakt er jammer genoeg misbruik van heb ik de indruk en gebruikt het lokaaltje vaak om feestjes te bouwen zonder het nadien op te ruimen. Na herhaaldelijke waarschuwingen ruimen ze dan toch uiteindelijk op. Na de verbouwingen zou het kunnen dat hier voor hen een einde aan komt en ze elders onderdak moeten zoeken want ze vegen een beetje hun voeten aan het oorspronkelijk doel van het ontstaan van dit pand.
Onze weg leidt ons naar Genoelselderen en langs het wijnkasteel. Een prachtig groot domein waar ze wijn maken.
Aan de St- Stephanuskerk geven we onze hondjes nog eens fris water. Van hieruit zie je de Baseliek van Tongeren goed. Het is mooi hoe je die trappen op kan en dan dat pad naar de kerk toe. En het kleine kerkhofje rond de kerk.. mooi. Als je zo wandelt door onze streek merk je meer en meer hoeveel mooie plekjes we hier bij ons hebben die we nog niet kennen.
Via de Eerste Meistraat gaan we in een natuurgebied naar de plaats waar onze fiets staat. Maar eerst brengen we een bezoekje op nr 13. Dit is bij Jean en Malou, fervente pelgrims van Compostela. Lieve mensen die iedere pelgrim met open armen ontvangen bij hun thuis en die graag vertellen over hun avonturen op hun tochten. Waar ik uiteraard graag naar luister. Want al bij al, van hen kan je veel opsteken wat je best kan doen. Ik wil hen via mijn blogje dan ook danken voor hun gastvrijheid en hun vriendelijk onthaal.
Ik merkte dat mijn bestand voor foto-opslag vol zit. Dus compostela 2 zal in de maak zijn… een vervolgpagina is nodig. Niet omwille van de teksten, maar omwille van de foto’s die ik jullie niet wil onthouden.
Onze camino naar Santiago de Compostela 